حکمت۱:

«قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ ما یُحْسِنُهُ»
یعنی: ارزش هر انسانی به اندازه کار خوبی است که آن را درست و کامل انجام می‌دهد.

توضیح عمیق:

امام علی(ع) در این جمله معیار ارزش‌گذاری انسان‌ها را مشخص می‌کند.
در نگاه ایشان، ارزش انسان به مقام، پول، چهره، یا حرف‌های زیبا نیست؛
بلکه ارزش واقعی در «توانایی و عملِ درست» است.

شاید کسی زیاد حرف بزند، شعار بدهد یا ادعا کند؛
اما اگر چیزی را در عمل، درست و با کیفیت انجام ندهد، ارزش واقعی‌اش کم است.

برعکس:
ممکن است کسی مشهور نباشد، پول زیاد نداشته باشد، ولی کار خودش را با عشق، مهارت و صداقت انجام دهد
همین او انسان ارزشمند است.

در زندگی ما چه کاربردی دارد؟

برای خودمان:
به جای مقایسه با دیگران، ببینیم چه چیزی را می‌توانیم خوب انجام دهیم و روی آن تمرکز کنیم.

در ارتباط با دیگران:
به جای تعریف‌های ظاهری، قدردان کار خوب و مهارت واقعی افراد باشیم.

در کار و شغل:
مهم نیست کاری کوچک انجام می‌دهیم یا بزرگ؛
اگر با دقت، تمیزی و صداقت انجام دهیم، ارزشمندیم.

.